خود را در زير نقاب « مزاح و شوخى » پنهان سازند ، و با اين عذر و بهانه از مجازات پيامبر ص و مردم فرار كنند . منافقان امروز و منافقان هر زمان كه برنامه‌هاى يك نواختى دارند از اين روش بهره بردارى فراوان مىكنند ، حتى گاه مىشود جدىترين مطالب را در لباس مزاحها و شوخىهاى ساده مطرح كنند ، اگر به هدفشان رسيدند چه بهتر ، و الا با عنوان كردن شوخى و مزاح از چنگال مجازات فرار مىكنند . اما قرآن با تعبيرى قاطع و كوبنده ، به آنها پاسخ مىگويد ، و به پيامبر ص دستور مىدهد كه « به آنها بگو : آيا خدا ، و آيات او ، و رسولش ، را مسخره مىكنيد و به شوخى مىگيريد » ؟ ! ( * ( قُلْ أَ بِاللَّه وَآياتِه وَرَسُولِه كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ ) * ) يعنى آيا با همه چيز مىتوان شوخى كرد ، حتى با خدا و پيامبر و آيات قرآن ؟ ! آيا اين امور كه از جدىترين مسائل هستند شوخىپذيرند ؟ ! آيا مساله رم دادن شتر ، و سقوط پيامبر ص از آن گردنه خطرناك ، چيزى است كه بتوان زير نقاب شوخى آن را پوشاند ؟ و يا استهزاء و مسخره كردن آيات الهى ، و اخبار پيامبر از پيروزيهاى آينده مطلبى است كه به بازى گرفته شود . ! همه اينها گواهى مىدهد كه آنان اهداف خطرناكى داشتند كه در زير اين پوششها قرار مىدادند . سپس به پيامبر دستور مىدهد صريحا به اين منافقان بگو : « دست از اين عذرهاى واهى و دروغين برداريد » ( * ( لا تَعْتَذِرُوا ) * ) چرا كه « شما بعد از ايمان راه كفر پيش گرفتيد » ( * ( قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ ) * ) اين تعبير نشان مىدهد كه گروه بالا از آغاز در صف منافقان نبودند ،